Het feest van Pesach is de tweede van de door Gods ingestelde feesten en valt in de lente van het jaar. Pesach wordt gevierd ter nagedachtenis aan de uittocht van de Hebreeën uit de gevangenschap in Egypte. Tegenwoordig wordt het ook gevierd ter nagedachtenis aan de kruisiging van Yeshua als het Pesach-lam en het vergieten van Zijn bloed voor de vergeving van zonden. 

NB (21-3-2018): De inschrijving voor de Sedermaaltijd is gesloten!

“Pesach (Leviticus 23:5)

De Hebreeërs brachten 430 jaar in Egypte door als slaven, onder vreselijke omstandigheden. God hield hen altijd in het oog en riep Mozes om namens hen tot Farao te spreken en te proberen te onderhandelen over hun vrijlating. Farao weigerde hen te laten gaan tot uiteindelijk God de farao liet sterven.

God gaf Mozes opdracht de Hebreeuwse slaven te vertellen dat ze een lam zonder gebrek moesten offeren en het bloed ervan aan de deurpost van hun huizen moesten aanbrengen. Hij vertelde hen dat dit bloed de engel des doods zou buiten houden, die door Egypte zou gaan en de eerstgeborene zou doden van elk gezin dat niet het offerbloed had laten zien. Die nacht nam de engel des doods de eerstgeborene van alle Egyptenaren en Farao stond hen toe te vertrekken.

Mozes leidde toen de Hebreeërs uit Egypte. Farao en zijn legers volgden, maar God verhinderde dat de Hebreeën werden afgeslacht, door het Egyptische leger in de Rietzee te laten verdrinken.

Zo voorzag God 40 jaar lang voor Hebreeën en leerde hen niet te aanbidden zoals de Egyptenaren of de Kanaänieten, maar om Zijn zeven aangestelde feesten te vieren. De tweede van deze feesten was het Pesach, dat het verhaal vertelt van de gebeurtenissen die hebben geleid tot hun ontsnapping uit Egypte.

Wat God in die uittocht uit Egypte deed, was hen ‘bevrijden’ van hun ontvoerders, hen ‘verlossen’, hen ‘heiligen’ en zij zouden dit gedenken en Hem prijzen voor Zijn liefde en genade. Dit is precies wat Yeshua deed toen God Hem stuurde om ons te bevrijden uit onze geestelijke gevangenschap. Dit moest daarom niet alleen herinnerd worden, maar elk jaar ook gevierd worden ter herinnering aan onze redding.

In de woestijn herkende Johannes Yeshua’s goddelijke doel in het vervullen van het Pesach toen hij naar Yeshua wees en zei: “Kijk, het Lam van God”, toen Hij de taak van het Pesachlam opnieuw uitvoerde, wiens bloed werd aangebracht aan de deurposten van de huizen van de Hebreeën, al die jaren daarvoor (Joh. 1:35-36).

Yeshua ontmoette Zijn discipelen om Zijn laatste Pesachmaaltijd met hen te delen, kort voor Zijn kruisiging en om deze reden zegt Paulus ons om Pesach te houden (1 Korinthiërs 5:7-8).
Pesach zal ook worden gevierd als een gedenk-feest tijdens de 1000-jarige regeringsperiode van Yeshua (Ezechiël 45:21).”

(Bron: Fathers House Sabbath Congregation, Wales – vertaling: PoF)