Een “leger” Palestijnen komt op de vlakbijgelegen grens af met vuurbommen, en terroristen die proberen door de omheining te dringen. Hoe zou u zich voelen als u net aan de andere kant zou wonen, in de stad Sderot?  “Angst” is geen woord dat wordt genoemd, alleen gevoeld.

Het hulpcentrum Sderot geeft troost temidden van de storm, tastbaar en emotioneel. Israel Relief Aid heeft het Sderot-hulpcentrum onlangs gevuld met spullen die gewone ‘helden’ nodig hebben voor het dagelijks leven in Sderot, omdat ze staande blijven in ons land, en ‘normaal’ proberen te leven.

Ontvangen van het hulpcentrum laat de stad weten dat vrienden over de hele wereld geven om wat er met hen gebeurt en willen helpen. Het geeft hoop. Natuurlijk verliet het grootste deel van de bevolking van Sderot jaren geleden het gebied voor stillere en veiligere gebieden van Israël. De meesten vertrokken als ze het konden betalen. Maar wat als je bedlegerig bent en nergens anders heen kan? Dan ga je “moedig” verder, en bidt om hulp.

Het brengen van artikelen voor dagelijks gebruik naar de behoeftige sectoren van Sderot is gewoon een gezegende bezigheid. Dankzij onze vrienden, is dit wat Israel Relief Aid deed. Artikelen voor dagelijks gebruik werden verspreid over de stad Sderot naar Holocaust-overlevenden en ouderen, wat hun wekelijkse kosten verlichtte.

Ouderen waarderen dit zo, eenvoudig omdat ze leven van overheidsbijdragen. Het leven in Sderot is geen normaal leven. Het is een leven dat PTSS betekent (post-traumatische stress-stoornis). De “post” (het “erna”, een einde aan die stress – red.) lijkt nooit te komen en de bommen, brandbommen, raketten of raketten van Gaza lijken nooit te stoppen. Dat betekent dat de alarmsirenes niet ophouden, en dat het rennen naar de schuilkelder op alle uren van de dag of nacht niet stopt. Samen helpen we Sderot en staan we met hen samen.

(Van onze contactpersoon in Israel, directeur Jo Kaplan; vertaald uit de Israel Relief Aid nieuwsbrief-november 2018)